NEET vs Akasha coaching center

A. Sivaraman
2018-06-10

Ingersol Norway

தமிழ்நாட்டிற்கு நாம் ஏன் NEET வேண்டாம் என்கிறோம்?

இந்த வருட Results கொண்டே எளிதில் விளக்குகிறேன்.

Medical Council of India (MCI) கணக்குப்படி இந்தியாவில் மருத்துவக் கல்லூரி இடங்கள்: 63835

இந்திய முழுவதும் கடை விரித்திருக்கும் Aakash Foundations என்ற தனியார் கோச்சிங் சென்டரில் மட்டும் பயிற்சி எடுத்து வெற்றிபெற்றவர்களின் எண்ணிக்கை : 61649

அதாவது 63835 மருத்துவ கல்லூரி இடங்களில் 96% இடங்களை இந்த ஒரு தனியார் நீட் கோச்சிங் சென்டரில் பயின்ற மாணவ மாணவிகள் கைப்பற்றியிருக்கின்றனர்.

வெற்றி பெற்ற மாணவர்களிடம் நமக்கு எந்த பிரச்னையும் இல்லை. அவர்கள் மீது எனக்கு எந்த விமர்சனமும் இல்லை.

இந்த Aakash Foundations என்ற தனியார் கோச்சிங் சென்டரில் கட்டணம் என்ன என்று பாருங்கள்...

Aakash – One year Regular Course for NEET
INR 1,36,526

Aakash – Two Years Integrated Course for NEET
INR 3,33,350

Aakash – Crash Course for NEET
INR 32,804

நல்லா கண்ணை விரிய திறந்து பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்.

+2 முடித்துவிட்டு விடுமுறையில் 1 மாதம் நடத்தக்கூடிய Crash Course Fees மட்டுமே INR 32,804.

குறைந்தபட்சம் ரூ.32804/- இருந்தால் மட்டுமே உங்க குழந்தையும் என் குழந்தையும் நீட் தேர்வு பயிற்சிக்கு போய், படிச்சு, நீட் தேர்வு எழுதி பாஸாகி டாக்டர் ஆக முடியும்.

இதற்கும் இந்தியாவில் இருக்கும் CBSE, ICSE, State Board போன்ற எந்தவிதமான Syllabus-க்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லை. நன்னா விளங்கிக்கோங்க

இந்த ஆண்டு நீட் தேர்வில் தமிழக அளவில் முதலிடமும், இந்திய அளவில் 12-ஆம் இடமும் பெற்ற கீர்த்தனா படித்தது சென்னையின் பெரிய பள்ளிகளில் ஒன்றான PSBB. பெற்றோர் இருவருமே மருத்துவர்கள். CBSE Syllabus தான். ஆனாலும் கீர்த்தனா இந்த ஆண்டு +2 முடித்துவிட்டு  நேரடியாக நீட் தேர்வு எழுதி இந்த வெற்றியை அடையவில்லை. அவள் +2 முடித்த ஆண்டு 2016.

அதாவது சென்னையில் பெரிய பள்ளிகளில் ஒன்றான PSBBயில், CBSE Syllabus-ல் +2 முடித்த ஒருவர் 2 ஆண்டு தனியார் கோச்சிங் சென்டரில் லட்சக்கணக்கான பணம் செலவு செய்து இந்த வெற்றியை அடைந்திருக்கிறார். அவருடைய பேட்டி இணையத்தில் இருக்கு, பேட்டியின் போது அவரை சுற்றி கோச்சிங் சென்டர் ஆசிரியர்கள் குழுமியுள்ளனர். அவர்கள் கழுத்தில் தொங்கும் tag களே அதற்கு சான்று.

இதனால் தான் நாங்கள் நீட் தேர்வை எதிர்க்கிறோம்.

நம்ம தமிழ்நாட்டில்,
1. Madras Medical College
2. Stanley Medical College
3. Madurai Medical College Madurai
4. Thanjavur Medical College
5. Government Kilpauk Medical College
6. Chengalpattu Medical College
7. Kanyakumari Government Medical College
8. Coimbatore Medical College
9. Tirunelveli Medical College
10. Salem Mohan Kumaramangalam Medical College
11. IRT Perundurai Medical College
12. Trichy K.A.P.Viswanatham Government Medical College
13. Thoothukudi Government Medical College
14. Theni Government Theni Medical College
15. Vellore Government Vellore Medical College
16. Thiruvarur Government Thiruvarur Medical College
17. Dharmapuri Government Dharmapuri Medical College
18. Villupuram Government Villupuram Medical College
19. Sivagangai Government Sivagangai Medical College
20. Tiruvannamalai Government Tiruvannamalai Medical College
21. Chenai Oamndurar Government Medical College
22. Pudukkottai Government Medical College
23. Annamalai University Rajah Muthaiah Medical College

என்று 23 அரசு மருத்துவக் கல்லூரிகள் இருக்கின்றன.

இந்த 23 மருத்துவக்கல்லூரிகள் ஏதேனும் ஒன்றில் கூட MBBS படிக்க ஆண்டு கட்டணம் ரூ.32000 கிடையாது.

ஆனால் Aakash Crash Course for NEET மட்டுமே ரூ.32000/-. வித்தியாசத்தை உணர்த்துக்கொள்ளுங்கள்.

அனிதாவும் பிரதீபாவும் இந்த 23 அரசு கல்லூரிகளில் இருந்த மருத்துவக் கல்லூரி இடங்களுக்கு தான் போட்டியிட்டார்கள்.

அதற்கான தகுதியும் அவர்கள் இருவருக்கும் இருந்தது,
அனிதா 1175/1200,
பிரதீபா 1125/1200
ஆனால் நீட் என்ற ஒரு தடுப்பை வைத்து அவர்களை பரலோகம் அனுப்பியாச்சு.

நாங்களும் தமிழ்நாடு அரசுக்கு சொந்தமான இந்த 23 அரசு மருத்துவக் கல்லூரிகளில் இருக்கும் 2500+ இடங்களுக்கு மட்டுமே நீட் தேர்வில் இருந்து விலக்கு கேட்கிறோம். போரூரில் இருக்கும் Sri Ramachandra Medical University போன்ற தனியார் மருத்துவ கல்லூரிகளுக்கு அல்ல. தமிழ்நாடு அரசு சென்ற ஆண்டு நிறைவேற்றிய நீட் விலக்கு சட்டமும் இதை தெளிவாக சொல்லியிருக்கிறது.

இதை தான் தரம் என்று நம் மீது திணித்து கொண்டிருக்கிறார்கள். இதனால் பல தமிழக மாணவர்கள் கனவு பலியாக்கப்பட்டு வருகிறது.

இங்கு அவர்கள் நோக்கம் தரத்தை கொண்டு வருவதல்ல. பணக்காரர்களை தவிர வேறு யாரும் மருத்துவர் ஆக கூடாது என்பதுதான்.

ஏதோ தமிழ்நாடு மட்டுமே நீட் தேர்வை எதிர்ப்பதாக ஒரு பொய்யான பிம்பத்தை காவி பக்தர்கள் கூட்டம் கட்டமைக்கிறது. இவர்களின் பிதாமகர் உத்தமசீலர் மோடியே குஜராத் முதல்வராக இருந்த போது நீட் தேர்வை எதிர்த்தவர் தான்.

முதல்வராக இருந்த காலத்தில் ஒன்றை எதிர்ப்பதும்
பிரதமரான பின் அதை ஆதரிப்பதும் உத்தமசீலருக்கு ஒன்றும் புதிதல்ல.

ஆதார் அட்டை
ஜிஎஸ்டி
நீட்
இது மூன்றுமே குஜராத் முதல்வராக அய்யா எதிர்த்து தான்.

எங்கள் வீட்டில் யாரும் 1200க்கு +2 தேர்வில் 1000 மார்க்கை தாண்டியதில்லை. அதனால் 1175 மார்க் வாங்கிய அனிதாவும், 1125 மார்க் வாங்கிய ப்ரதீபாவும் எங்களுக்கு பெரிதாக தெரிகிறார்கள். அந்த குழந்தைகளின் மரணங்கள் எங்களுக்கு உயிர் வலியை தருகிறது. அதற்காக இந்த தேர்வு முறையை எதிர்க்கிறோம்.

பரம்பரை பரம்பரையாக கல்வியை தங்கள் குடும்பத்தின் ஒரு அங்கமாக கொண்டிருப்போர்களுக்கு இது சாதாரணமாக தெரிவதில் வியப்பேதுமில்லை. ஏனென்றால் 1200க்கு 1000 மார்க் என்பது அவர்களுக்கு சர்வ சாதாரணம்.

Capitalism+Casteism=NEET

நீட் ஒரு நவீன தீண்டாமை!

- A sivaraman

https://www.facebook.com/532853256/posts/10156261205173257/

1950 ஆம் ஆண்டு Union Public Service Commission

Vijay bashkarvijay
2018-06-10

1950 ஆம் ஆண்டு Union Public Service Commission

நடத்திய முதல் தேர்வில் அச்சுதானந்த தாஸ் என்னும் பட்டியல் இனத்தாரை சேர்ந்தவர் எழுத்துத் தேர்வில் முதல் மார்க் எடுக்கிறார்.

அதாவது 613/1050 மார்க் எழுத்துத் தேர்வில் எடுக்கிறார். அவர்தான் எழுத்துத் தேர்வில் டாப் ரேங்கில் வருகிறார்.

ஆனால் நேர்முக தேர்வில் இண்டர்வியூவில் அவர் மார்க்கை குறைக்கிறார்கள். அங்கு முன்னூறு மார்க்குக்கு 110 மார்க்கே தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தின் முதல் ஐ.ஏ.எஸ் ஆன அச்சுதானந்த தாஸுக்கு வழங்கப்படுகிறது.

அதே சமயம் மதராஸ் மாநிலத்தைச் சேர்ந்த கிருஷ்ணன் எழுத்துத் தேர்வில் அச்சுதானந்த தாஸை விட குறைவாக இருந்தாலும் நேர்முக தேர்வில் அதிக மதிப்பெண்ணை பெற்று  அச்சுதானந்த தாஸ் என்னும் தாழ்த்தப்பட்ட சாதியில் பிறந்தவரை விட முந்த வைக்கப்படுகிறார்.

சரியா அச்சுதானந்த தாஸ் எழுத்துத் தேர்வில் நன்றாக எழுதி இருந்தாலும் எப்படி கிருஷ்ணனை நேர்முகத் தேர்வில் அதிக மார்க் எடுக்க வைத்து முன்னேற வைத்தார்கள் என்பதைப் பார்த்தோம்.

அடுத்து இவர்களுக்கு நடுவே அனிருத்த தாஸ் குப்தா என்னும் தேர்வு எழுதியவரைப் பார்ப்போம்.

இவர் எழுத்துத் தேர்வில் -  494 மார்க்தான்
ஆனால் நேர்முகத்தேர்வில் - 265 மார்க்
ஆக இவரும் தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தை சேர்ந்த அச்சுதானந்த தாஸை விட மார்க் அதிகம் எடுக்க வைக்க்ப்படுகிறார்.

அச்சுதானந்ததாஸ் பொது அறிவில் இவர்கள் இருவரை விட அதிக மார்க் எடுத்திருக்கிறார். ஆங்கிலத்திலும் குறைவாக எல்லாம் எடுக்கவில்லை.

பொது அறிவில் நல்ல மதிப்பெண்கள் பெற்றவர்கள் நேர்முகத்தேர்வில் நன்றாக செய்வார்கள் என்பதுதான் உண்மை, ஆனால் இங்கே தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பை சேர்ந்த அச்சுதானந்ததாஸ் எப்படி மார்க் குறைவாக எடுக்க வைப்பட்டார்?

சரி அச்சுதானந்ததாஸை விடுங்கள்.

கிருஷ்ணனுக்கும், அனிருத்த தாஸ் குப்தாவுக்கும் உள்ள கணக்குக்கு வாருங்கள். அனிருத்த தாஸ் குப்தா பொது அறிவில் வெறும் நாற்பது மார்க் பெற்றிருக்கிறார். ஆங்கிலத்தில் 75 மார்க் பெற்றிருக்கிறார்.

கிருஷ்ணனோ பொது அறிவில் 69 மார்க் ( இங்கே தாழ்த்ப்பட்ட சமூகத்தை சேர்ந்த அச்சுதானந்த தாஸ் 79 மார்க் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்). பொது அறிவிலும் ஆங்கிலத்திலும் மிகக் குறைவாக எழுத்து தேர்வில் எழுதிய அனிருத் தாஸ் குப்தா எப்படி நேர்முகத்தேர்வில் கிருஷ்ணனை விட மார்க் அதிகம் எடுத்தார்.

மொத்ததில் தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பைச் சேர்ந்த அச்சுதானந்ததாஸ் ஐ.ஏ.எஸ் தேர்வில் கடைசி ரேங்குக்கு தள்ளப்படுகிறார். எப்படி எப்படி ? எழுத்துத் தேர்வில் முதல் இடம் வாங்கியவரை கடைசி ரேங்குக்கு தள்ளுகிறார்கள்.

கிருஷ்ணன் முதல் ரேங்காம்.
அனிருத்த தாஸ் குப்தா 22 ரேங்காம்.
அச்சுதானந்த தாஸ் 48 ரேங்க் ( இதுதான் லாஸ்ட் ரேங்க்)

பிராமண ஷத்திரிய சூத்திரர் என்ற படிநிலை மனுவின் விதியாம்.

இதுதான் இந்தியாவில் முதல் தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தை சேர்ந்த ஐ.ஏ.எஸ் கதை.

அடுத்து  இந்தியாவில் முதல் பழங்குடியின சமூக ஐ.ஏ.எஸ் கதையைக்கு வாருங்கள்.

இவர் பெயர் நாம்பய் ஜம் சோங்கா. இவர் 1954 ஆம் ஆண்டு ஐ.ஏ.எஸ் தேர்வில், எழுத்து தேர்வில் 747 மார்க் எடுக்கிறார். ரதின் திர நாத் சென்குப்தா என்பவரோ சோங்காவை விட குறைவாக எழுத்து தேர்வில் 694 மார்க் எடுக்கிறார்.

கவனியுங்கள் பழங்குடின சோங்காவை விட சென் குப்தா பொது அறிவு மற்றும் ஆங்கிலம் இரண்டிலும் மார்க் குறைவு. அதிலும் ஆங்கிலத்தில் சென் குப்தா 50 மார்க். அதுதான் எழுதியவர்களில் மிகக்குறைவான மார்க்.

ஆனால் நேர்முகத்தேர்வில் சென்குப்தா 240 மார்க் எடுக்கிறார். பழங்குடியின சோங்காவுக்கோ 160 மார்க்தான் கொடுக்கிறார்கள். இதிலும் மெரிட் லிஸ்டில் பழங்குடியின சோங்காவை திட்டமிட்டே கடைசி ரேங்குக்கு தள்ளிவிடுகிறார்கள்.

ஆக இந்தியாவின் முதல் பட்டியலின மற்றும் பழங்குடி ஐ.ஏ.எஸ்களை திட்டமிட்டே  கடைசி ரேங்குக்கு தள்ளி விட்டிருக்கிறார்கள்.

அதற்காக இந்திய பார்ப்பனிய அதிகார வர்க்கம் கையில் எடுத்த யுத்திதான் நேர்முக தேர்வு.

இந்த கட்டுரையை முழுமையாக படிக்க முதல் கமெண்ட் லின்க்கில் சுட்டுக. (Untold Story of Achyutananda Das and Nampui Jam Chonga – First SC and First ST IAS Officer )

I Thank my friend Pardeep Singh for running this wonderful social justice website velivada.com. Thru this website i learned lot in social Justice. Pradeep i just summarise the "untold story of first  sc/st Ias" in Tamil and it really enlight all of us.

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1732584246833910&id=100002470551465

ரஜினி தனது கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்திக் கொள்ள முடியாமல் மீடியாவை நோக்கிப் பாய்ந்தார்

Karl marx ganapathy
2018-05-31

தூத்துக்குடியில் அரச வன்முறையால் பாதிக்கப்பட்ட ஒரு இளைஞர் ரஜினியை நோக்கி “யார் நீங்கள்...? என்று கேட்டதும், ரஜினி தனது கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்திக் கொள்ள முடியாமல் மீடியாவை நோக்கிப் பாய்ந்ததும் பெரும் விவாதமாக மாறியிருக்கிறது.

கொஞ்சம் பின்னோக்கிப் பார்த்தால், ஒரு கட்டம் வரை தமிழகத்தில் ரஜினியின் இருப்பு சிக்கலுக்கு உள்ளாகிக்கொண்டே இருந்தது. குறிப்பாக காவிரி மற்றும் வீரப்பன் விவகாரங்கள். இரண்டையும் கம்பி மேல நடப்பது போல அவர் கையாண்டார் என்றுதான் சொல்லவேண்டும்.

இங்கு காவிரி என்பது உணர்ச்சிப்பூர்வமான விவகாரமாக மாறும்போதெல்லாம் வழக்கம்போல சினிமா ஆட்கள் அதில் கோமாளித்தனமான கூத்தில் ஈடுபடுவார்கள். தனது ஹீரோ இமேஜுக்கு பங்கம் வராத வகையில் ரஜினியும் அந்த போராட்டங்களில் வந்து உரையாற்றிவிட்டு, பிறகு கர்நாடகாவில் போய் நெளிந்து வளைந்து அதை சரிசெய்துகொண்டிருந்தார்.

இன்று இந்த மீடியா சந்திப்பு விஷயத்தில் சொல்கிறார்களே, ரஜினியின் ஈகோ அந்த இளைஞனின் கேள்வியால் காயமடைந்துவிட்டது அதனால்தான் அவர் ஆத்திரப்பட்டுவிட்டார் என்று, அதை விட அதிகமாக அவரது ஈகோ காயமடைந்த காலம் அது. அந்த சிக்கலை அப்போது அவர் எவ்வாறு எதிர்கொண்டார்?

அவர் மிகத் தந்திரமாக தான் ஒரு ஹீரோ என்பதையும், அதே நேரத்தில் அதிகாரத்தால் பாதிக்கப்பட்டவன் என்பதையும் சமமாகத் தக்கவைத்துக்கொண்டதன் வழியாகவே அதை சமாளித்தார். எம்ஜியாருக்கு அடுத்து ஜெயலலிதாவின் ஆணவம் அவருக்கு இதில் பெருமளவில் உதவியது.

மக்கள் அபிமானம் கொண்ட ஒரு சினிமா உச்ச நட்சத்திரம் தன்னை ஒடுக்கப்படுபவராகவும் காண்பித்துக்கொண்டதன் வழியாக அவரது இயல்புக்குப் தொடர்பில்லாத வகையில் ஒடுக்கப்படுபவர்களின் தரப்புடன் வைத்து எளிய மக்களால் புரிந்துகொள்ளப்பாட்டார்.

மேலும் எளிய மக்களை குறிவைத்து வடிவமைக்கப்பட்ட அவரது சினிமா கதாப்பாத்திரங்கள், அதிகாரத்துக்கு எதிரான எளிய மனிதன் எனும் சித்திரத்துக்கு வண்ணம் கூட்டின. அதனால்தான் ஜெயலலிதா மீதான அவரது கோபம் “மேட்டிமை மனநிலை கொண்ட இரண்டு ஆளுமைகளுக்கு இடையிலான சில்லறைச் சச்சரவு” என்கிற எதார்த்தத்தைத் தாண்டி அதற்கு ஒரு அரசியல் மதிப்பு கிட்டியது. அதற்கு ஜெயலலிதாவின் முதல் ஐந்தாண்டு கால ஆட்சியும் உதவியது. அது எங்ஙனம்?

ஜெயலலிதாவின் அந்த அவல ஆட்சியை எதிர்த்து அப்போது ஒட்டுமொத்த தமிழகமே அலறியது. ரஜினியும் தேர்தல் நேரத்தில் மிகத் தீவிரமாக வாய்ஸ் கொடுத்தார். அதற்கு ஒரு பெறுமதியும் இருந்தது. இங்குதான் ரஜினியின் மதிப்பை சிலர் அங்கீகரிக்க மறுக்கிறார்கள். அவரது எதிர்க்குரலை மக்கள் அங்கீகரித்தார்கள் என்பதும் அது ஜெயலலிதாவின் படுதோல்விக்கு அதனளவில் பங்களித்தது என்பதும் உண்மை.  கருணாநிதி, மூப்பனார் கூட்டணிக்கு ரஜினியின் வாய்ஸ் கூடுதல் பலமாக அமைந்தது.

இந்த காலகட்டத்தில்தான் ரஜினியின் அரசியல் பிரவேச பூச்சாண்டி அடுத்த கட்டத்துக்கு நகர்ந்தது. அதை அவ்வாறு நகர்த்தியதில் பத்திரிகைகளுக்குப் பெரும் பங்குண்டு. அவரது அரசியல் பிரவேச செய்திகள், மங்காத வசீகரம் கொண்ட அமுதசுரபியாக இருந்ததை அவைப் புரிந்துகொண்டு, அதைத் தங்களது வியாபாரத்துக்குப் பயன்படுத்திக்கொள்ள விழைந்தன. மந்தமான காலகட்டங்களில் மக்களை கிளுகிளுப்பூட்டுகிற மற்றும் அரசியல் கொதிநிலையான காலங்களில் ரஜினியின் அரசியல் பிரவேசம் பற்றி அட்டைப்பட கட்டுரைகள் எழுதி மற்றும் திசை திருப்புகிற பணியை அவை செய்தன.

இன்று அவர்களை நோக்கி ஏய்... என அவர் விளிக்கும் அந்த அதிகார தொனிக்கு பத்திரிகையாளர்களின் அறமற்ற சமரசத்துக்கும் பங்கிருக்கிறது. ஆனால் அன்று விகடன், குமுதம் போன்ற இதழ்கள் அவரை முன்னிறுத்தியதற்கும் இன்று ஹிந்து போன்ற இதழ்கள் அவர் குறித்த செய்திகளுக்கு தரும் முக்கியத்துவத்திற்கும் நிறைய வேறுபாடு உண்டு.

ஜெயலலிதா எதிர்ப்பு அரசியலை உந்து சக்தியாகக் கொண்டு ரஜினி ஒரு அரசியல் பிம்பமாக உருவகிக்கப்பட்ட அந்த காலகட்டத்தில், பெரும்பான்மை சமூகம் தவற விட்ட ஒரு புரிதல் இருக்கிறது. அதுதான் ரஜினியின் மக்கள் விரோத அரசியலாக இப்போது வடிவெடுத்து நிற்கிறது. அது என்ன?

ரஜினிக்கும் ஜெயலலிதாவுக்கும் அன்று ஏற்பட்ட உரசல், “மக்கள் நலன்களை அடிப்படையாகக் கொண்டதா...?” என்கிற ஆதார கேள்வியே அது. அன்று ரஜினியின் எதிர்க்குரல் கிட்டத்தட்ட ஒரு ஹீரோவின் குரலாகவே பார்க்கப்பட்டது என்பது உண்மைதான். ஆனால் அதற்கு அன்று ஜெயா நடத்திய காட்டாட்சிதான் காரணமே தவிர, ரஜினியின் ஆளுமை குறித்த பிரமிப்போ அல்லது ரஜினி அரசியலுக்கு வந்திருக்க வேண்டிய தேவையோ அல்ல.

இப்போதும் கூட அதுதான் அரசியல் நிலைமை. கருணாஸின் அரசியல் இருப்புக்கு இங்கு என்ன அவசியம் இருக்கிறதோ அதேதான் ரஜினிக்கும் கமலுக்கும் இருக்கிறது. முன்னவர் வெளிப்படையான கோமாளி என்றால் பின்னவர்கள் கொஞ்சம் வர்ணம் பூசப்பட்ட கோமாளிகள். அவ்வளவே.

ஜெயலலிதா மீதான ரஜினியின் கோபத்திற்குக் காரணம், அவர் ரஜினியின் இருப்பை, அவரது ஹீரோ பிம்பத்தை மயிரளவுக்குக் கூட மதிக்காத அகம்பாவத்தைக் கைகொண்டார் என்பதும், அதற்கு எதிராக ரஜினியால் அன்று ஒன்றுமே செய்யமுடியாமல் இருந்ததும்  என்பதே. ஏனெனில் அந்தக் காட்டாட்சி காலத்தில் அப்போது நடந்த எந்த மக்கள் திரள் போராட்ட நடவடிக்கைகளிலும் ரஜினி மக்களுக்கு ஆதரவாகக் கருத்து கூறியவரில்லை. சினிமாத் துறையில் நடந்த போராட்டங்கள், சிக்கல்கள் போன்றவற்றிலும் கூட அவர் தன்னை தள்ளிவைத்துக்கொண்டவராகவே இருந்தார்.

கங்கை அமரனின் பண்ணை வீடு சகிகலா வகையறாவால் மிரட்டி வாங்கப்பட்டபோதும், தயாரிப்பாளர் ஜீவி அதே கும்பலின் ஆதரவு பெற்ற ஒரு கந்துவட்டிக்காரனால் மிரட்டப்பட்டு தற்கொலையை நோக்கி தள்ளப்பட்டபோதும் அவரது வாய்ஸ் ம்யூட் மோடில் தான் இருந்தது. இவை வெறும் உதாரணங்கள் மட்டுமே. ஆக ரஜினி ஒரு  அரசியல் பிம்பமாக  உருவாக்கப்பட்டதன் பின்னால்  “மக்கள் அரசியல்” என்னும்  கருதுகோளே கிடையாது.

இந்த மக்கள் நலன் என்கிற நிபந்தனையற்ற ஜிகினா அரசியல், தனது அரசியல் பண்பாக உள்ளீடற்ற மேட்டிமைத்தனத்தையும், அகம்பாவத்தையுமே  அரசியல் ஆளுமைத் திறனாக  வரித்துக்கொள்ளும். இப்போது ரஜினியிடம் வெளிப்படுவது அதுதான். தம்மை மக்களின் மீட்பராக கருதிக்கொள்வதற்கு, அவருக்கு தனது ஹீரோ இமேஜ் மட்டுமே போதுமானதாக இருக்கிறது.

இத்தனை நாட்களாக இத்தகைய முதலீடுகளையும் பரணில் போட்டு வைத்திருந்த ரஜினி, இப்போது மட்டும் அதை எடுத்துக்கொண்டு ஏன் புறப்படுகிறார்? அவருக்கு மக்கள் நலன் குறித்த அக்கறைகள் வந்துவிட்டன என்பதா அதற்குப் பொருள்? இல்லை.

இன்றைய தமிழகத்தின் அரசியல் நிலைமை மிகவும் குழம்பிக் கிடக்கிறது என்பதும், அதைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு சித்து வேலைகளில் ஈடுபட முயலும் வலதுசாரி அரசியலுடன் கைகோர்ப்பதன் வழியாக, சுயமான தனது அரசியல் எதிர்காலத்தை இங்கு பரீட்சித்துப் பார்க்கலாம் என்கிற  நப்பாசையே  அதற்குக் காரணம்.

ஏனெனில், மக்கள் நலன் குறித்து சிந்திக்கும் எந்த இயக்கமும், இன்று நடக்கும் எடப்பாடி அரசை நிராகரிப்பதில் இருந்தே தமது அரசியலைத் துவங்கமுடியும். ஆனால் ரஜினியின் வழிமுறை அந்த திசையில் இல்லை. மட்டுமல்லாமல், இப்போது ரஜினியின் குரலில் வெளிப்படும் அதிகாரமும், அவரது வெளிப்படையான அரசியல் நடவடிக்கைகளும் சொல்லும் செய்தி என்ன?

தம்மால் எதிர்க்கப்பட்ட ஜெயலலிதாவின் வாகன டயரை நக்கிகொண்டிருந்த  இரண்டு அடிமைகளில் ஒன்று முதல்வராகவும், மற்றொன்று துணை முதல்வராகவும் வலம் வருகிறபோது, அவர்களை விட எல்லா விதத்திலும் மேட்டிமை நிலையில் உள்ள தாம் ஏன் அரசியலில் இறங்கக் கூடாது என்கிற எண்ணம்தான்.

மேலும் மிகத் திட்டமிட்ட வகையில் மத்தியில் ஆளும் வலதுசாரி அரசு, புதிய அரசியல் வழிகளை  பரீட்சித்துப் பார்க்கும் காலகட்டத்தில், ரஜினிக்குக் கிடைக்கும் “பாதுகாப்புணர்வு” என்பது அவருக்கு இதுவரை கிடைத்திராதது. மீடியாவின் முன்பான அவரது வீரத்துக்கான வேகத்தை வழங்குவதும்  அந்த கதகதப்புதான். அதனுடன் அவரது இயல்பான அகம்பாவமும் சேர்ந்துகொள்ளும்போது போராடும் எளிய மக்கள் சமூக விரோதிகளாக உறுமாருகிறார்கள். மேலும் அதனுடன் வலதுசாரி கருதுகோள்கள் இணைந்துகொள்கிற போது அந்த மூர்க்கம்  அடுத்த பரிமாணத்தை எட்டுகிறது.

நடந்த நிகழ்வுகளின் வழியாக, நமக்கு அவர் சொல்லும் செய்தியை விட, அவரை முன்னிறுத்துபவர்களுக்கு அவர் வெளிப்படுத்திய சமிஞ்ஞையே இங்கு மிக முக்கியமானது. அது “நீங்கள் நினைக்கும் வேலைக்கு நான் பொருத்தமானவன்” எனும் உறுதி.

அவரது நேர்காணல்கள், அவர் மீடியாவை எதிர்கொண்ட விதம் போன்றவற்றை விதந்தோதுகிற, போராடும் மக்களை அவமதிக்கிற ஒரு தரப்பு தனது எக்காளத்தின் மூலம் வெளிப்படுத்துவது அந்த வரவேற்பைத்தான்.

திரையில் எளிய மக்களின் மீட்பரான ஜொலிப்பதற்கும் எதார்த்தத்தில் அவ்வாறு இருப்பதற்கும் பாரிய வேறுபாடு உண்டு. அது ரப்பர் குண்டுக்கும் நிஜ குண்டுக்குமான வேறுபாடு. அந்த வேறுபாட்டை ஸ்தூலமாக  புரிந்துகொண்டவன்தான் “யார் நீ...” என்று முகத்துக்கு நேராகக் கேட்கிறான். ஆன்மீகத்தில் மட்டுமல்ல, ரஜினி அரசியலிலும் எதிர்கொள்ள வேண்டிய முக்கியமான கேள்வி இது!

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1969746836392163&id=100000705985759

என் இனம்தான் பெரியதா

Sivasankaran Saravanan
2017-05-29

இளைஞர்கள் உணர்ச்சிவசப்படாமல் ஒரு விஷயத்தை அறிவுப்பூர்வமாக அணுகி புரிந்துகொள்ளவேண்டும். 

நாம் வாழ்கிற இந்த பூமி பல கோடி ஆண்டுகளுக்கு பிறகு மனிதன் வாழக்கூடிய பிரதேசமாக மாறியது.  பிறகுதான் நியான்டர்தால் இனம் வந்தது.  மனிதர்கள் ஆரம்பத்தில் ஆடைகள் ஏதுமின்றி கற்கால மனிதர்களாக இருந்தனர்.  யார் வேண்டுமானாலும் யாரையும் புணர்ச்சி செய்வார்கள்.  அம்மா பையன் அண்ணன் தங்கச்சி என்ற பேதமெல்லாம் கிடையாது.  அதன்பிறகு மெல்ல மெல்ல நாகரிகம் எட்டிப்பார்த்து பல்வேறு மொழி இனக்குழுக்களாக வளர ஆரம்பித்தது மனித இனம். 

எல்லா இனங்களையும்  போல  தமிழினமும் அப்படித்தான் வளர்ந்து வந்தது.  பல்வேறு குழுக்கள்,  நிலப்பகுதிகள்,  பேரரசர்கள்,  சிற்றரசர்கள்,  குறுநில மன்னர்கள் இப்படி பல பிரிவுகள்.  இந்த ராஜா படை திரட்டிப்போய் பக்கத்து ஊர் ராஜா வோடு சண்டை போட்டு அவன் பொண்டாட்டிகள்,  ஆடு மாடு எல்லாத்தையும் கடத்திட்டு வருவான்.  வேறொரு ராஜா வந்து இவன் சொத்துகளை கொள்ளை அடிச்சிட்டு போவான்.  இப்படித்தான் உலகம் பூராவும் இருந்தது . நம் தமிழ் முன்னோர்களும் இப்படித்தான் இருந்தார்கள்.  ராஜாக்களுக்கு போர் அடிச்சா மகிழ்விக்க கலைகள் தோன்றின.  சமயங்கள் வளர்ந்தன .

நாம் தமிழினம் என்பதால் நமக்கு எக்ஸ்டிரா நாலு கை நாலு கால் இருந்தது கிடையாது.  ஐரோப்பாவில் ஏற்பட்ட இயந்திரப்புரட்சி காரணமாக அறிவியல் மெல்ல மெல்ல உலகின் அனைத்துப்பகுதிகளையும் சென்று சேர்ந்தது.  லோக்கல் ல நடந்த சண்டை இன்டர்நேஷனல் அளவுக்கு விரிவடைந்தது.  கிட்டத்தட்ட உலகின் பூரா பகுதியுமே சண்டை,  சச்சரவு,  பசி பஞ்சம் கடந்துதான் மேலேறி வந்தது.  நோய்கள் வந்து கொத்துகொத்தாக மனிதர்கள் செத்து மடிந்தார்கள்.  சண்டையில் செத்தவன் மீதி. 

அறிவியல் வளர வளரத்தான் மனித குலம் தழைத்தது . அதே அறிவியலை மனிதன் சுயலாபத்திற்காக பயன்படுத்தி மனித குலத்தை அழிக்க முற்பட்டாலும் அறிவியல் தான் மனித குலத்தை காப்பாற்றி வளர்த்தது. 

என்னோட அம்மா தான் உலகத்திலேயே அழகான அம்மான்னு நான் நெனச்சிக்கறதில்லையா அதுபோல நம்முடைய இனம் தான் உலகின் சிறந்த இனம் என எண்ணி பெருமை படுவதில் தவறேதுமில்லை.  ஆனால் அதற்காக இப்போது உள்ள எல்லா அறிவியலையும் ஏற்காமல்,  "நம் முன்னோர்கள் ஒன்றும் முட்டாள்கள் அல்ல " என வெட்டி பெருமை பேசுதல்,  மாட்டு சாணி தான் சர்வரோக நிவாரணி,  பிரசவத்திற்கு ஆஸ்பத்திரி போகக்கூடாது ஊட்டுலேயே புள்ளை பெத்துக்கனும்,  நம் முன்னோர்கள் எந்த ஆஸ்பத்திரிக் கு போனார்கள் என கேட்பது,  குழந்தைகளுக்கு தடுப்பூசி போடக்கூடாது, கண் பார்வை சரியா தெரியலன்னா கண்ணாடி போடக்கூடாது  இப்படியெல்லாம் சொல்வது அல்லது இப்படி பிரமோட் செய்கிற கும்பலிடம் "அட ஆமாம் ல " என மயங்கி ஆதரவளிப்பது போன்ற காரியங்களில் இளைஞர்கள் ஈடுபடக்கூடாது.  இதுபோன்ற டுபாக்கூர் பேர்வழிகளிடம் இளைஞர்கள் கவனமாக இருக்கவேண்டும் . உங்கள் தாத்தா அப்பா க்களுக்கு கிடைக்காத வசதி உங்களுக்கு கிடைத்துள்ளது.  கல்வி கற்றுள்ளீர்கள்,  எந்த நேரமும் இணையத்தின் மூலம் எதையும் தெரிந்துகொள்ளமுடிகிறது.  பகுத்தறிவை பயன்படுத்தவேண்டும்.  எதையும் ஏன் எதற்கு என கேள்வி கேட்டு பழகவேண்டும்.

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1677470008948655&id=100000570177032